Hennep is één van de oudste en meest veelzijdige gewassen ter wereld.
Sinds de Oudheid wordt het gebruikt om touw, papier, textiel en andere nuttige gebruiksvoorwerpen mee te maken en het wordt hoog aangeschreven voor z’n medicinale toepassingen.
Hennep is de niet psychoactieve versie van de Cannabis Sativa L., welke minder dan 0,3% THC (delta-9 tetrahydrocannabinol) bevat. Hennepzaad, vezels en bloemen worden al duizenden jaren gebruikt voor medische, spirituele en industriële doeleinden en als voeding. De olie die uit het zaad kan gewonnen worden is rijk aan essentiële vetzuren: omega 3 - 6 -9 (waaronder gamma-linoleic acid (GLA), een zeldzaam essentieel vetzuur dat ook wordt teruggevonden bij moedermelk!) en vitamine E.
De vezels van de stengels zijn ongewoon sterk, perfect voor het maken van duurzame en draagbare textiel van enorm hoge kwaliteit. Hennepvezel is één van de zachtste en meest duurzame plantenvezel.
De 16de eeuw v.C. is de eerst genoteerde datum waarvan we weten dat hennep gebruikt werd. De oude Egyptenaren gebruikten het gewas toen om touw en cosmeticaproducten te maken.
In de 5de eeuw v.C. beschreef Herodotus het gebruik van hennep in textielstoffen van hoge kwaliteit door de Oude Grieken.
Hennep werd door de Chinezen waarschijnlijk voor het eerst verbouwd in de 2de eeuw n.C. die het groei- oogst- en verwerkingsproces nauwgezet opvolgden en de technieken verbeterden. Ze gebruikten de vezels voor papier en textiel, de zaden als voedsel en in medicinale toepassingen.
Tegen de 9de eeuw werd hennep ook in Europa gebruikt voor het maken van touw en stoffen. In de daaropvolgende eeuwen werden de zaden en de daaruit gewonnen olie wijdverspreid over heel Europa gebruikt ter genezing van huid- en ademhalingsziekten, geelzucht en koliek.
In de 15de eeuw werd hennep geïntroduceerd in de Amerikaanse kolonies. Na die tijd werd het meeste papier en textiel vervaardigd uit hennepvezel. Oud textiel werd gerecycleerd tot uitermate sterk en duurzaam papier. In perioden van hennepschaarste riskeerden boeren die weigerden hennep te verbouwen, zware straffen (soms met de dood als gevolg).
Vermits hennep al duizenden jaren gebruikt wordt, heeft het ook de evolutie naar een industriële wereld meegemaakt. De plant was zelfs deels verantwoordelijk voor de ontwikkeling van het Europese imperialisme in de 16de, 17de en 18de eeuw. De meeste maritieme naties hebben hun succes te danken aan de sterke hennepvezel die in 90% van de touwen (oa het dikke ankertouw), zeilen en zelfs afdichtconstructies bij lekkages, verwerkt werd. Sterker nog, alles van het schip dat niet uit hout was gemaakt, bestond uit hennep. Hennepzeil en touw is zeer sterk en weerstaat de invloed van het zoute water en schimmelvorming. Het tegengaan van verwering en vervorming betekende een belangrijke stap in het reilen en zeilen van de maritieme industrie.
Zelfs vlaggen, uniformen en visnetten waren gemaakt van hennepvezel.
Benedendeks kon je kaarten, logboeken, bijbels en routebeschrijvingen vinden gedrukt op henneppapier dat 100 maal sterker was dan de tot dan toe gebruikte papyruspreparaten. Sommige lampen die de donkere nachten verlichtten, brandden op hennepolie.
Je kan rustig stellen dat tot 1883 tussen de 75% en 90% van het papier gemaakt werd van hennepvezel, en vóór de opstanding van de petrochemie vormde hennepolie de basis voor verven, oliën, vernissen en zelfs lijmen.
In de 18de eeuw, als resultaat van de opkomende slavernij, werd katoen overal beschikbaar en tegen de 20ste eeuw had katoen hennep volledig verdrongen van de textielmarkt. Tegen die tijd werd ook voor het maken van papier een andere grondstof gebruikt nl. hout, waardoor hennep volledig werd verbannen uit de westerse wereld, het werd een te grote concurrentie voor de houtindustrie (hennep levert 4x meer ruwe vezel op dan dezelfde oppervlakte hout... én kan al na 4 maanden geoogst worden <-> hout)
In WOI werd hennep door de Amerikaanse overheid tijdelijk sterk gepromoot, men maakte dankbaar gebruik van de sterke vezel om er allerhande legerbenodigdheden als parachutes, uniformen, scheepszeilen en touwen mee te maken. Boeren werden aangespoord om hennep te verbouwen. Na WOI werd hennep ook in de Verenigde Staten verboden, ten voordele van de petrochemische industrie, goedkope textielhandel en de houtlobby.
Het propaganda-filmpje 'Hemp for Victory' kan je hieronder bekijken:
Sinds begin jaren ’90 vragen steeds meer consumenten naar ecologische en ethische producten wat de interesse in hennep en z’n veelzijdigheid doet heropleven.
Hennep wordt de dag van vandaag nog steeds verwerkt in kledij, schoenen, touw en papier maar haalt (nog) niet de alomtegenwoordigheid van weleer.